Drejtoria e Komunikimeve e Turqisë hodhi poshtë pretendimet që qarkullojnë në mediat sociale se Marrëveshja e Përbashkët e Mbrojtjes së Mekës, e nënshkruar nga Turqia, Arabia Saudite dhe Pakistani, bie ndesh me Nenin 5 të Traktatit të NATO-s ose krijon një aleancë paralele ushtarake, transmeton Anadolu.
Neni 5 i Traktatit të Atlantikut të Veriut është klauzola e mbrojtjes kolektive e NATO-s, sipas së cilës një sulm i armatosur ndaj një anëtari konsiderohet sulm ndaj të gjithëve.
Në një deklaratë në platformën turke NSosyal, Qendra për Luftimin e Dezinformimit (DMM) e Drejtorisë i cilësoi pretendimet si “tërësisht të pavërteta” dhe “një fushatë për menaxhimin e perceptimit, burimi i së cilës është lehtësisht i dukshëm”.
DMM-ja tha se marrëveshja nuk bie ndesh me angazhimet ekzistuese të Turqisë në aleancat ndërkombëtare, përfshirë detyrimet e saj brenda NATO-s, por përkundrazi shërben si një mekanizëm plotësues që mbështet sigurinë rajonale.
“Përpjekjet e Turqisë për të zhvilluar partneritete rajonale nuk janë një alternativë ndaj anëtarësimit të saj në NATO”, thuhet në deklaratë.
Ajo shtoi se Marrëveshja e Përbashkët e Mbrojtjes së Mekës “nuk është një bllok ushtarak agresiv, por një marrëveshje e orientuar drejt mbrojtjes, e hartuar për të rritur parandalimin”.
Sipas DMM-së, marrëveshja nuk synon asnjë vend ose bllok të tretë dhe synon në vend të kësaj të nxisë bashkëpunimin në industrinë e mbrojtjes, trajnimin ushtarak, ndarjen e teknologjisë dhe përpjekjet për forcimin e stabilitetit rajonal.
Qendra gjithashtu u bëri thirrje publikut të mos u japë besim “pretendimeve të pabazuara dhe postimeve manipuluese”.
Deklarata erdhi pasi presidenti turk, Recep Tayyip Erdogan, tha më herët se marrëveshja, e nënshkruar në Mekë me princin saudit të kurorës Mohammed bin Salman dhe kryeministrin pakistanez Shehbaz Sharif, nuk synon asnjë vend dhe mbetet e hapur për vende të tjera mike që kërkojnë paqe, prosperitet dhe stabilitet në rajon.
Erdogan tha se pakti, i bazuar në parimin e parandalimit kolektiv, do të forcojë bashkëpunimin në mbrojtje, projektet e përbashkëta të industrisë së mbrojtjes dhe përpjekjet kundër terrorizmit, duke riafirmuar njëkohësisht angazhimin e Türkiyes për zgjidhjen e konflikteve përmes dialogut dhe diplomacisë, bazuar në të drejtën ndërkombëtare.
