Turku pret me foton e gruas pranë gërmadhave, me shpresën që do të dalë gjallë.
E bija u shpëtua, turpi i pajetë i të birit u nxor, por bashkëshortja rezulton ende e humbur. Natën e tërmetit ai nuk ndodhej në shtëpi dhe tregon se iu deshën dy orë që të mbërrinte.
“Kur mbërrita, pashë ndërtesën dhe u trondita. I telefonoja vazhdimisht fëmijët dhe gruan, por nuk mu përgjigjën. Kështu shkoi dita e parë. Të gjitha makinat e banorëve ishin në rrugë dhe e kuptova që askush nuk mund të dilte,” tregon ai.
Tashmë, Cahiti pret natë e ditë pranë rrënojave me fotografinë e të shoqes në dorë me shpresën se ajo mund të dalë e gjallë.
