Qeveria e Giorgia Melonit do të vendosë brenda pak ditësh një rekord të ri politik në Itali. Kabineti i drejtuar prej saj do të bëhet qeveria me mandatin më të gjatë në vend që prej përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, duke kaluar rekordin e vendosur më herët nga Silvio Berlusconi.
Rekordi merr rëndësi në një vend që për dekada është përballur me ndryshime të shpeshta qeverish. Italia ka pasur rreth 70 qeveri në 80 vitet e fundit, ndërsa Meloni është edhe gruaja e parë që mban postin e kryeministres në historinë e vendit.
Nga kampi i saj politik, rekordi shihet si një tregues i stabilitetit të koalicionit qeverisës. Deputeti i “Vëllezërve të Italisë”, Marco Osnato, e lidhi këtë qëndrueshmëri edhe me rolin që Roma ka fituar në politikën evropiane, duke përmendur emigracionin dhe energjinë si dy prej çështjeve ku qeveria Meloni ka kërkuar të ketë ndikim më të madh.
Jetëgjatësia e qeverisë pritet t’i japë Melonit një avantazh politik përpara zgjedhjeve parlamentare të vitit 2027. Partia e saj, “Vëllezërit e Italisë”, vijon të jetë në krye të sondazheve, ndërsa koalicioni qeverisës përfshin edhe Ligën e Matteo Salvinit dhe Forza Italia.
Megjithatë, rruga drejt një mandati të dytë nuk shihet si e sigurt.
Reforma në drejtësi ishte një nga objektivat kryesore të koalicionit, së bashku me forcimin e kompetencave të kryeministrit dhe rritjen e autonomisë rajonale. Kritikët e qeverisë argumentojnë se këto objektiva nuk janë realizuar plotësisht dhe se problemet strukturore të ekonomisë italiane mbeten.
Pavarësisht stabilitetit politik, ekonomia vazhdon të jetë një pikë e dobët për qeverinë. Italia pritet të ketë një rritje ekonomike prej rreth 0.6% në vitin 2026, ndërsa pagat reale kanë mbetur pothuajse në të njëjtin nivel që prej fillimit të viteve ’90.
Në opozitë, Partia Demokratike e kritikon qeverinë për mungesën e përmirësimeve të ndjeshme në standardin e jetesës dhe në konkurrueshmërinë e kompanive italiane.
Krahas ekonomisë, ndër shqetësimet kryesore të qytetarëve mbeten kostoja e jetesës, shëndetësia publike, siguria dhe emigracioni.
Meloni përballet edhe me një zhvillim të ri brenda kampit të djathtë. Ish-gjenerali Roberto Vannacci ka krijuar partinë “E Ardhmja Kombëtare”, e cila sipas sondazheve po merr rreth 7% të mbështetjes.
Partia e re mund të ndikojë në garën e ardhshme, veçanërisht nëse arrin të marrë vota nga elektorati i djathtë.
Ndërkohë, koalicioni qeverisës përfiton nga përçarjet në opozitën e majtë dhe nga pjesëmarrja e ulët në zgjedhje. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2022 votuan rreth 64% e zgjedhësve, ndërsa në zgjedhjet evropiane të vitit 2024 pjesëmarrja ra nën 50%.
Politologu Giovanni Orsina nga Universiteti Luiss në Romë e lidh këtë prirje me zhgënjimin e një pjese të elektoratit, që sipas tij nuk beson se problemet e vjetra të Italisë mund të zgjidhen lehtësisht.
Në kampin e mbështetësve të Melonit, megjithatë, vlerësimi është më pozitiv. Për 67-vjeçaren Annamaria, mbështetëse e kryeministres, ndryshimet kërkojnë kohë dhe rezultatet nuk mund të maten menjëherë.
Rekordi i ri i Melonit e vendos atë në një pozicion të veçantë në historinë politike italiane, por testi i radhës do të jetë aftësia e qeverisë për ta kthyer këtë stabilitet në rezultate konkrete përpara zgjedhjeve të vitit 2027.
