Sensori që vendoset në majë të gishtit mund të zbulojë shenja të stresit dhe ankthit

Një sensor i ri që mbahet në majë të gishtit mund të ndihmojë në zbulimin e ndryshimeve fizike të lidhura me stresin, ankthin dhe depresionin, sipas një studimi ndërkombëtar ku morën pjesë edhe studiues nga Universiteti Aston.

Pajisja përdor dritë për të matur qarkullimin e gjakut në enët më të vogla të gjakut, si dhe ndryshimet në aktivitetin e indeve përreth. Më pas, këto të dhëna u analizuan me modele të inteligjencës artificiale për të parë nëse ato lidhen me simptomat e raportuara të stresit, ankthit dhe depresionit. Gjetjet u botuan në revistën Communications Medicine.

Në studim morën pjesë 132 të rritur, të moshës nga 18 deri në 94 vjeç, nga 19 vende. Fillimisht, pjesëmarrësit plotësuan një pyetësor me 21 pyetje për vlerësimin e stresit, ankthit dhe depresionit, ndërsa më pas iu nënshtruan matjeve të përsëritura në majë të gishtit.

Pajisja analizoi rrjedhën e gjakut në enët mikroskopike nën lëkurë, substancat që lidhen me prodhimin dhe përdorimin e energjisë nga qelizat, temperaturën e lëkurës dhe ritmin e zemrës.

Shkencëtarët e dinë se stresi dhe ankthi ndikojnë në sistemin nervor, ritmin e zemrës, qarkullimin e gjakut dhe metabolizmin. Qëllimi i studimit ishte të zbulohej nëse këto ndryshime mund të identifikohen përmes sinjaleve të marra nga maja e gishtit.

Modelet e inteligjencës artificiale arritën të dallonin, me saktësi të moderuar, personat që raportonin simptoma të stresit nga ata që nuk i kishin. Veçanërisht të rëndësishme rezultuan modelet e qarkullimit të gjakut dhe treguesit e aktivitetit metabolik të indeve.

Sipas profesorit Edik Rafailov, nga Instituti Aston i Teknologjive Fotonike, studimi ofron prova të hershme se shqetësimet e shëndetit mendor mund të shoqërohen me ndryshime të matshme në organizëm.

Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo teknologji nuk diagnostikon depresionin, ankthin apo çrregullime të tjera mendore. Pjesëmarrësit u klasifikuan vetëm sipas përgjigjeve të tyre në pyetësor dhe jo mbi bazën e diagnozave klinike.

Sipas ekipit kërkimor, synimi është që kjo metodë të plotësojë, dhe jo të zëvendësojë, vlerësimet tradicionale të shëndetit mendor. Në të ardhmen, ajo mund t’i ndihmojë njerëzit dhe profesionistët e kujdesit shëndetësor të monitorojnë ndryshimet në mirëqenien mendore pa pasur nevojë për analiza invazive. Megjithatë, nevojiten studime më të mëdha dhe prova klinike për të konfirmuar besueshmërinë e saj në grupe të ndryshme njerëzish dhe në kushte të jetës së përditshme.