Festimet e Presidentit Francez Emmanuel Macron mbi miratimin e afërt të buxhetit të vitit 2026 do të jenë jetëshkurtra. Pasi të miratohet, ai do të jetë një patë e çalë deri në zgjedhjet presidenciale të pranverës së vitit të ardhshëm.
Ministrat aktualë dhe ish-ministrat, ligjvënësit dhe ndihmësit politikë – përfshirë tre aleatë të Macron – i thanë POLITICO se tani që lufta për buxhetin ka mbaruar dhe shqetësimet e qytetarëve të zemëruar dhe tregjeve të shqetësuara janë qetësuar, i gjithë cikli i politikës franceze do të kalojë në modalitetin e fushatës në kurriz të punës së ndyrë të ligjvënies.
Së pari do të vijnë zgjedhjet komunale të muajit të ardhshëm, ku votuesit në të gjitha 35,000 komunat e Francës do të zgjedhin kryetarët e bashkive dhe këshillat e qytetit. Pastaj e gjithë vëmendja do të kalojë në garën për presidencën e plotfuqishme, Macron nuk mund të kandidojë përsëri për shkak të kufizimeve të mandatit, dhe sondazhet tregojnë se ai mund të zëvendësohet nga një kandidat nga Tubimi Kombëtar i ekstremit të djathtë.
“Është fundi i mandatit të Macron”, tha një ish-këshilltar i afërt me kryeministrin Sébastien Lecornu për miratimin e buxhetit.
Gabriel Attal, ish-kryeministri i Macron, i cili tani drejton partinë e presidentit francez, konfirmoi në një intervistë me median franceze muajin e kaluar se u tha trupave të tij se buxheti shënonte “fundin” e mandatit të dytë të Macron.
“Unë qëndroj pas asaj që thashë”, tha Attal për FranceInfo.
Si president, Macron vazhdon të ushtrojë një ndikim të fortë mbi çështjet e jashtme dhe mbrojtjen, dy fusha që do ta mbajnë atë në skenën botërore duke pasur parasysh trazirat gjeopolitike të shkaktuara nga mandati i dytë i Presidentit të SHBA-së Donald Trump.
Megjithatë, brenda vendit, ai është penguar nga zgjedhjet e parakohshme në vitin 2024 që sollën një parlament të varur.
Lecornu arriti të shmangte rrëzimin vetëm për miratimin e buxhetit, siç bënë dy paraardhësit e tij të menjëhershëm, falë zgjuarsisë së tij politike, disa kompromiseve dhe disa vendimeve të guximshme. Këto përfshinin pezullimin e reformës kryesore të pensioneve të Macronit që rriti moshën e daljes në pension dhe tërheqjen nga premtimi i tij për të mos përdorur një derë të fshehtë kushtetuese për ta miratuar atë pa votim.
“Lecornu ishte mjaftueshëm i zgjuar për ta kaluar fazën e buxhetit dhe për ta mbyllur me një notë të lartë. Kjo është e lavdërueshme, duke pasur parasysh se ish-kryeministrat Michel Barnier dhe François Bayrou nuk arritën ta bënin këtë, dhe ai e bëri këtë me një aftësi të konsiderueshme”, tha një këshilltar ministror i cili, ashtu si të tjerët e cituar në këtë artikull, iu dha anonimiteti për të folur sinqerisht.
Por vendimi i Lecornu-së për të prioritizuar masat e pakontestueshme në javët e ardhshme flet për vështirësitë që na presin.
Këto prioritete përfshijnë përcaktimin e ndarjes së pushtetit midis qeverisë qendrore dhe autoriteteve lokale, si dhe përmirësimin dhe centralizimin e pagesave të mirëqenies që aktualisht shpërndahen në një mënyrë ad hoc. Lecornu gjithashtu planifikon të fillojë punën herët për planet fiskale të Francës për vitin 2027 për të provuar të parandalojë krizën e tretë buxhetore me radhë.
“Do të ketë zgjedhje presidenciale në vitin 2027. Përpara kësaj, duhet të biem dakord për një rezultat përfundimtar që i lejon vendit të ecë përpara”, tha zëdhënësja e qeverisë Maud Bregeon të enjten në Sud Radio.
Lecornu ka theksuar vazhdimisht se qeveria e tij duhet të shkëputet nga gara për president, duke fajësuar “orekset partiake” si për krizën buxhetore ashtu edhe për rënien e qeverisë së tij 14-orëshe, e cila përfundimisht u zëvendësua me një grup ministrash më pak ambiciozë.
Por është ironike që disa zyrtarë të qeverisë franceze dhe deputetë tani po thonë se kryeministri i vetëshpallur murg-luftëtar mund ta ketë ngritur veten në sferën e pretendentit presidencial me fitoren e tij në buxhet.
Mathieu Gallard, një anketues në Ipsos, tha se Lecornu ishte bërë qartësisht një kandidat presidencial më i qëndrueshëm, por vuri në dukje se kalimi nga kryeministër në president “është gjithmonë një detyrë e vështirë”.
Një udhëheqës parlamentar ishte shumë më pak optimist. Ata thanë se të njëjtat “orekse partiake” për të cilat Lecornu kishte paralajmëruar prej kohësh ka të ngjarë t’i kushtojnë atij punën e tij përpara se votuesit të shkojnë në qendrat e votimit për të zgjedhur pasardhësin e Macron.
“Lecornu ka pak miq… Dhe tani që buxheti është miratuar, çdo grup politik mund të argëtohet duke e larguar atë nga detyra për të ngritur flamurin e tyre para zgjedhjeve të ardhshme presidenciale”, tha udhëheqësi./Politico
