Ministri i Jashtëm i Rusisë vazhdon të përsërisë se Perëndimi është ngjitur pas hegjemonisë dekadente të Amerikës, por po humbet në mënyrë të pashmangshme terren ndaj “botës së lirë”, një term që përdoret për të treguar boshtin e formuar nga Federata Ruse, Kina, Koreja e Veriut dhe Irani. “Lufta e këtyre dy botëve, njëra që po shuhet dhe tjetra po shfaqet, nuk vazhdon pa përplasje”
Rënia e Bashar Al Asadit në Siri. Lindja e Mesme e pushtuar nga tensionet mes Izraelit dhe Iranit. Vazhdimi i luftës midis Rusisë dhe Ukrainës. Rritja e tensioneve midis Shteteve të Bashkuara dhe Kinës, duke përfshirë Gadishullin Korean. Dhe përsëri: lufta civile në Mianmar, trazirat e vazhdueshme në Afrikë dhe fuçia e barutit ballkanik. Lufta e Tretë Botërore tashmë ka filluar, para syve tanë, pa pëlqimin e askujt “Wall Street Journal” e pyeti këtë, duke shkruar se konfliktet e ndryshme, pak a shumë latente, rreth planetit, të njëjtat që në të kaluarën mendohej se ishin shkëputur, tani do të ishin shkrirë në një fantazmë, një luftë të re botërore. Për më tepër, këtë e vërteton edhe vizioni i disa prej liderëve, ministrave dhe diplomatëve të lartë.
LUFTA E TRETË BOTËRORE
“Është epoka e konfrontimit global”, tha së fundmi ministri i Jashtëm çek, Jan Lipavský. “Dhuna që po ndodh në botë tani dëshmon një gjë: ne nuk kemi më konflikte që janë të ndara nga njëri-tjetri dhe që mund të trajtohen veçmas. Ka një përpjekje të përbashkët për të shkatërruar rendin ndërkombëtar dhe ne duhet të bëjmë gjithçka që mundemi për ta parandaluar atë”, shtoi vetë Lipavský. Çfarë mund të themi, megjithatë, për Sergei Lavrov?
Ministri i Jashtëm i Rusisë vazhdon të përsërisë se Perëndimi është ngjitur pas hegjemonisë dekadente të Amerikës, por po humbet në mënyrë të pashmangshme terren ndaj “botës së lirë”, një term që përdoret për të treguar boshtin e formuar nga Federata Ruse, Kina, Koreja e Veriut dhe Irani. “Lufta e këtyre dy botëve, njëra që po shuhet dhe tjetra po shfaqet, nuk vazhdon pa përplasje”, vuri në dukje Lavrov në një konferencë në Katar.
SKENARËT
Prandaj, bota ndahet gjithnjë e më shumë në dy blloqe që kundërshtojnë njëri-tjetrin në fronte të shumta. Ardhja e fundit dhe sipas disa supozimeve e trupave të Koresë së Veriut në frontin ukrainas së bashku me Kremlinin nxjerr në pah lidhjen midis tensioneve evropiane dhe aziatike. Dhe për të menduar, kujton WSJ, se vetëm një dekadë më parë Moska dhe Pekini bashkëpunuan me Uashingtonin për të frenuar Teheranin dhe Phenianin, duke votuar për një rezolutë të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara për të dënuar programin bërthamor iranian në 2015 dhe për të sanksionuar qeverinë e Koresë së Veriut në 2017. Çdo konflikt i madh mund të shkaktohet për shkak të tensioneve rajonale mbi çdo numër temash të ndezura – kryesore ndër to shqetësimet se Kina mund të kryejë përfundimisht një pushtim të Tajvanit, se Rusia mund të zgjerojë ambiciet e saj përtej Ukrainës ose që Koreja e Veriut ose Irani të fillojnë një konflikt me një rival rajonal.
PËRPLASJA E BLLOQEVE
Sot është krijuar një hendek, i cili po zgjerohet çdo vit, midis bllokut perëndimor të udhëhequr nga Shtetet e Bashkuara dhe pjesës tjetër të botës, i ndarë midis vendeve në zhvillim, vendeve që zyrtarisht nuk janë të interesuara për t’u rreshtuar dhe kombeve që dëshirojnë të rishikojnë situatën globale. rend, i konsideruar nga shumë njerëz si tepër i çekuilibruar në favor të Perëndimit. “Uniteti i autokracive është ndoshta më i fortë se uniteti i demokracive për momentin. Ka një luftë midis autokracive dhe demokracive dhe autokracitë kanë një dorë fituese”, tha gjenerali Onno Eichelsheim , shefi holandez i mbrojtjes.
Fakti që Rusia, Kina, Irani dhe Koreja e Veriut kanë sisteme dhe ideologji të ndryshme politike dhe nuk janë të bashkuar nga një aleancë formale si NATO, ndoshta i ka çuar qeveritë perëndimore në vetëkënaqësi. Ky është mendimi i Andrew Shearer, kreut të inteligjencës kombëtare Australiane. “Ndoshta e kemi nënvlerësuar kolektivisht shtrirjen e këtij boshti në zhvillim dhe ndikimin strategjik që ai ka tek të gjithë ne,” paralajmëroi ai në një fjalim në Forumin Ndërkombëtar të Sigurisë Halifax në Kanada muajin e kaluar. Tani koha po ikën. Dhe diplomacia është letra e fundit që duhet luajtur përpara katastrofës.
