Nga Ivon Veliçkovski
Mediat në gjuhën maqedonase e trajtuan relativisht sipërfaqësisht deklaratën e ministres serbe Snezhana Paunoviq se “gjatë luftës do të kisha zbatuar spastrim etnik në Kosovë”. Për to më shumë vëmendje tërhoqi fakti që ajo u shpall person i padëshiruar në Kosovë sesa vetë deklarata. Siç pritej.
Ndërkohë, në Serbi, vetëm pasi reaguan studentët dhe zyrtarët evropianë, Vuçiqi e cilësoi deklaratën e saj si “të pamenduar”, ndërsa Daçiq u përpoq ta relativizonte.
“Normalisht”, mediat në gjuhën maqedonase e lanë në hije deklaratën e Paunoviqit me thirrjen e Vuçiqit për pranimin e përbashkët të Ballkanit Perëndimor në Bashkimin Evropian: “Nëse hyjmë së bashku, nuk do të ketë kufij mes Beogradit, Prishtinës dhe të gjithë të tjerëve.”
Por askush nuk kujtoi se:
- pavarësia e Kosovës garanton që dëshira e Paunoviqit nuk mund të realizohet – dhe pikërisht për këtë arsye njohja e ndërsjellë është kusht për Serbinë;
- Srebrenica ndodhi kur Serbia kërkonte t’i “zgjeronte” kufijtë e saj;
- Serbia vazhdon të shmangë përballjen me rolin dhe përgjegjësinë e saj për periudhën pas vitit 1986.
Funksionarët tanë shtetërorë dhe partiakë, si në shumicën parlamentare ashtu edhe në “opozitë”, së bashku po e bllokojnë integrimin evropian të shtetit dhe kombit të Maqedonisë së Veriut.
Përmes kësaj vetëbllokade, ata po e vendosin shtetin, kombin dhe popullin maqedonas në pozitën e mbështetësit të narrativës katërdekadëshe të Serbisë pas Stamboliqit dhe të idesë së saj për supremaci mbi Ballkanin.
Në fakt, në këtë frymë supremacie ishte edhe deklarata e Paunoviqit, si dhe letra e hapur e Vuçiqit drejtuar liderëve evropianë para disa muajsh dhe thirrja e tij e cituar dje.
Prandaj, Mickoski, Filipçe, Apasiev dhe asnjë prej partnerëve të tyre të koalicionit në qeveri apo në “opozitën” parlamentare nuk guxon të thotë se:
- Maqedonia e Veriut i përket valës së zgjerimit të BE-së së bashku me Malin e Zi dhe Shqipërinë;
- me një metodologji që na përshtatet dhe na mundëson t’i përfundojmë negociatat më shpejt se Serbia;
- ne nuk kemi çështje të hapura me fqinjët, ndryshe nga Serbia, Kosova dhe Bosnja e Hercegovina;
- logjika e Paunoviqit paralajmëron një kërcënim për sigurinë rajonale, ndërsa pjesëmarrja e saj në qeverinë serbe e legjitimon atë si politikë zyrtare.
E sa për amendamentet kushtetuese për zhbllokimin e negociatave me Bashkimin Evropian, ata nuk guxojnë as të mendojnë për to.
