Komisioni nuk dëshiron të thotë se çfarë masash mund të marrë dhe thekson se “gjithçka është në tavolinë”. “Të gjitha opsionet janë në tryezë dhe ne nuk duam të spekulojmë se çfarë do të bëjmë”, u tha gazetarëve një zyrtar i lartë i Komisionit, i cili dëshironte të mbetet anonim. Duke vepruar kështu, do të tregohet kujdes që kundërmasat e mundshme të jenë sa më të dhimbshme për Shtetet e Bashkuara, duke sjellë në të njëjtën kohë sa më pak dëme në Evropë, pra të vendosen tarifa për produktet amerikane për të cilat ka alternativë
Javën e ardhshme, Komisioni Evropian do të miratojë kundërmasa në përgjigje të tarifave amerikane për importet e aluminit dhe çelikut, ndërsa përgjigja ndaj vendosjes së tarifave për makinat dhe tarifave reciproke prej 20 për qind për një numër të madh produktesh do të pasojë analizat dhe konsultimet me shtetet anëtare. Duke filluar nga 12 marsi, vendimi vendosi tarifa 25 për qind për importet e aluminit dhe çelikut në Shtetet e Bashkuara nga e gjithë bota dhe hyri në fuqi nga 3 prilli, një tarifë prej 25 për qind për të gjitha makinat dhe pjesët e automobilave jo të prodhuara në SHBA.
Më 2 prill, presidenti amerikan Donald Trump shpalli luftë tregtare në të gjithë planetin dhe shpalli tarifa reciproke, minimale 10 për qind për të gjithë, dhe tarifa akoma më të larta për rreth 60 vende, të cilat do të hyjnë në fuqi të mërkurën, më 9 prill. Ai uli tarifat doganore prej 20 për qind ndaj Bashkimit Europian, 34 për qind ndaj Kinës. Mbetet e paqartë nëse tarifat e shpallura do të mbeten të përhershme apo janë pjesë e një taktike për të fituar koncesione. Trump tha se tarifat do t’i jepnin atij “fuqi të madhe negociuese”.
PROPOZIMI I KE
Nga mesi i javës së kaluar, Komisioni po konsultohej me shtetet anëtare për kundërmasat ndaj tarifave amerikane të çelikut dhe aluminit dhe një vendim pritet të merret të mërkurën dhe të hyjë në fuqi më 15 prill. Vendimi merret me propozimin e Komisionit në kuadër të procedurës së komitologjisë, që në praktikë do të thotë se Komisioni mund të marrë një vendim nëse nuk kundërshtohet nga shumica e cilësuar (55 për qind e shteteve anëtare që përfaqësojnë të paktën 65 për qind të popullsisë totale të BE-së). Në rast se nuk ka shumicë të cilësuar as pro dhe as kundër propozimit, Komisioni mund të marrë vendim në mënyrë të pavarur. Komisioni njoftoi një përgjigje proporcionale deri në 26 miliardë euro, që korrespondon me shtrirjen ekonomike të tarifave amerikane.
GJITHÇKA NË TRYEZË
Komisioni nuk dëshiron të thotë se çfarë masash mund të marrë dhe thekson se “gjithçka është në tavolinë”. “Të gjitha opsionet janë në tryezë dhe ne nuk duam të spekulojmë se çfarë do të bëjmë”, u tha gazetarëve një zyrtar i lartë i Komisionit, i cili dëshironte të mbetet anonim. Duke vepruar kështu, do të tregohet kujdes që kundërmasat e mundshme të jenë sa më të dhimbshme për Shtetet e Bashkuara, duke sjellë në të njëjtën kohë sa më pak dëme në Evropë, pra të vendosen tarifa për produktet amerikane për të cilat ka alternativë.
“Ne nuk do të vendosim tarifa për produktet që nuk i prodhojmë, ndërsa amerikanët vendosën tarifa, për shembull, për kafenë apo bananet, të cilat ata nuk i prodhojnë fare”, tha një zyrtar i Komisionit i paidentifikuar. Ai shtoi se evropianët kanë alternativa, për shembull, për motoçikletat Harley Davidson, xhinse Levi’s ose soje. Në të njëjtën kohë, duhet pasur kujdes për të shpërndarë në mënyrë të barabartë barrën e kundërmasave që synon të prezantojë ndërmjet anëtarëve, sepse jo të gjithë anëtarët varen njëlloj nga tregtia me tregun amerikan. Më të ekspozuara janë Irlanda, Gjermania dhe Italia.
OPSIONI BËRTHAMOR
Komisioni ka gjithashtu një instrument të fuqishëm në duart e tij, të cilin disa e quajnë “opsioni bërthamor”. Ai është një instrument për të luftuar detyrimin, i cili i mundëson BE-së të hakmerret me kundërmasa ndaj vendeve që përdorin shtrëngimin ekonomik dhe tregtinë për të ndikuar në vendimet e Bashkimit. Instrumenti kundër shtrëngimit (ACI) parashikon një gamë të gjerë kundërmasash të mundshme nëse një vend nuk heq dorë nga përdorimi i detyrimit. Këto përfshijnë futjen e tarifave, kufizimet në tregtinë e shërbimeve dhe aspektet komerciale të të drejtave të pronësisë intelektuale, dhe kufizimet në aksesin në investimet e huaja direkte dhe prokurimin publik. Ky instrument nuk është përdorur kurrë më parë, dhe fillimisht u konceptua si një mjet për të frenuar presionin kinez.
