Dëgjojeni historinë e jetës së yllit të Real Madridit, Arda Güler, të treguar nga vetë ai:
▪️ Kam lindur në vitin 2005, në Ankara të Turqisë. ▪️ Nëna ime ishte amvise, ndërsa babai kishte një dyqan në lagje.
▪️ Ai dyqan ishte burimi ynë i vetëm i të ardhurave.
▪️ Kur sapo kisha filluar të ecja, babai vendoste balona përpara meje.
▪️ Nuk më zbuloi ndonjë skaut futbolli, por trajneri im Mahmut.
▪️ Në moshën 9-vjeçare u bëra pjesë e akademisë së Gençlerbirliği-t.
▪️ Në shkollë më thërrisnin “Messi i klasës 10-A”.
▪️ Kur isha 12 vjeç, isha i fiksuar pas PlayStation-it.
▪️ Çdo ditë i lutesha babait për një gjë të vetme: FIFA 17.
▪️ Një ditë babai më tha: “Duhet ta mbyllim dyqanin.”
▪️ “Jemi të shkatërruar”, tha ai. Aty filluan ditët e vështira.
▪️ Kur shokët e mi hanin waffle, unë shpikja justifikime për të mos u bashkuar me ta.
▪️ Në moshën 13-vjeçare, Fenerbahçe shfaqi interes për mua.
▪️ Familja ime mendoi për tre muaj. Ishte një vendim që mund të ndryshonte jetën tonë.
▪️ Babai më tha: “Nëse do të mbytesh, më mirë mbytu në një det të madh.”
▪️ Ditën kur u nisa, ishte ditëlindja ime e 13-të.
▪️ Nëna nuk arrinte t’i ndalte lotët.
▪️ Motra ime më tha: “Frigoriferi ynë është bosh, duhet ta mbushim.”
▪️ Në një fletore që ma kishte dhuruar babai, shkrova ëndrrat e mia.
▪️ Në Stamboll kalova shumë vështirësi.
▪️ Familja ime e shiti shtëpinë dhe u shpërngul nga Ankaraja në Stamboll.
▪️ Në atë moment kuptova se ata e kishin lidhur të ardhmen e tyre me mua.
▪️ Një ditë në shkollë, kur lejohej të vishnim rroba të zakonshme, të gjithë kishin veshur marka të njohura.
▪️ Unë shkova me uniformën e shkollës dhe thashë: “E harrova që sot mund të vishnim rroba të tjera.”
▪️ Por në të vërtetë nuk e kisha harruar. Thjesht nuk kisha rroba të tjera për të veshur.
▪️ Një ditë trajneri më caktoi kapiten.
▪️ Më pas më dhanë fanellën me numrin 10. Në atë çast, e gjithë sakrifica ia vlejti.
▪️ Në moshën 15-vjeçare u përfshiva në listën e lojtarëve për ndeshjen kundër HJK-së.
▪️ Ishin aty portieri, portieri rezervë dhe një djalosh që dukej më shumë si mbledhës i topave.
▪️ Pereira më tha: “Arda, përgatitu!” Zemra më rrihte fort.
▪️ Gjatë periudhës së trajnerit Jesus, nuk më përfshinë në stërvitjet për goditjet e lira.
▪️ Prandaj, në shi, stërvitesha i vetëm për goditjet nga këndi.
▪️ Kur kthehesha në shtëpi, qaja dhe i thosha vetes: “Kurrë më!”
▪️ Pasi Mesut Özil u largua, më ofruan fanellën me numrin 10.
▪️ Më thanë se atë numër duhej ta mbante vetëm dikush që ishte i denjë për ta përfaqësuar.
▪️ Pa menduar as edhe një sekondë, u përgjigja: “E pranoj!”
▪️ Kur babai më tregoi ofertën e Real Madridit, nuk mund ta besoja.
▪️ Ancelotti më telefonoi me video dhe më tha: “Ti do të kesh një të ardhme të madhe.”
▪️ Më tha se Modrić dhe Kroos po plakeshin dhe se klubi do të më përgatiste për të ardhmen.
▪️ I thashë: “Po vij në Madrid.”
▪️ Në sezonin tim të parë pësova tri lëndime radhazi.
▪️ Nuk dua të largohem në formë huazimi. Dua të bëhem legjendë e Real Madridit.
▪️ E prita radhën time. Ancelotti u bë për mua si një figurë atërore.
▪️ Në EURO 2024 shënova gol kundër Gjeorgjisë.
▪️ Thyeva rekordin e Cristiano Ronaldos, duke u bërë lojtari më i ri që shënon gol në ndeshjen e tij të parë në atë kompeticion.
▪️ Vite më vonë, përgjigjja ime për motrën ishte: “Tani frigoriferi është plot!”
▪️ Mesazhi im për fëmijët e Turqisë është ky:
▪️ Merrni një top dhe dilni jashtë për të luajtur.
▪️ Do të ndiheni sikur e gjithë bota ju përket juve.
Asnjëherë nuk hoqi dorë nga ëndrrat për shkak të varfërisë dhe as nga familja për shkak të famës. Nuk i harroi kurrë fjalët e motrës dhe ëndrrat që kishte shkruar në fletoren e tij.
